Predhodna Sledeca
KRSANJE
Crkva Vaznesenja Gospodnjeg
Crkva u Krsanjama

U mokrogorskom zaseoku Krsanje, pored Belog Rzava, ispod stenovitog odseka, nalazi se crkva smestena na veoma skrovitom mestu. Uzimajuci kao verodostojan zapis iz crkvenog letopisa da su krsanjsku crkvu otkrili Sarcevici, najstariji zitelji mokrogorski, vidi se da je crkva na ovom mestu bila sagradjena pre Velike seobe 1690. godine. Zapisano je i da su istog dana, 1806. godine, zapaljene neke crkve po Zlatiboru i u Mokroj Gori u Krsanju.

Posle uspeha Drugog srpskog ustanka, u drugoj deceniji XIX veka, narod je na mestu nekadasnje stare crkve sagradio novi crkveni hram, ali ni taj nije bio dugog veka. Ponovo je spaljena crkva u Krsanju 1834. godine, ali narod ovoga kraja podize novu crkvu 1844. od tvrdog materijala. U vreme srpsko-turskog rata, 1876. godine, i crkva je stradala od Turaka. Narod je na vreme uspeo da iznese sve sto se moglo skloniti: bogosluzbene knjige, antimine, carske dveri, prestone ikone i sve drugo pokretno crkveno blago. Sve dragocenosti sklonjene su u staparsku crkvu na cuvanje do 1892. godine, kada se ponovo pocinje sa obnovom i izgradnjom crkve u Krsanju. Hram je sagradjen od tvrdog materijala, kamena i pritesane sige. Gradjevina pripada tipu manjih seoskih crkava, jednostavne arhitekture, pravougaone osnove, jednobrodna sa polukruznom apsidom i svodom (cemerom) od sige. Zbog slabe podloge i popucalih zidova popravljena je 1934. i 1976. godine. Izvrseni su svi potrebni konzervatorski i restauratorski radovi, a krov pokriven limom.

Pre poslednje turske paljevine tutor crkve bio je Ilija Tanovic-Cancarevic, koga su ubili rusitelji crkve. Predanje kaze da je on skinuo zvono i zakopao u blizini crkve. Predanje o zakopanom zvonu i danas zivi medju mestanima.


Obavestenja: jerej Miloje Ilic (031) 800-490