LJUBIS
Crkva Svetog cara Konstantina i carice Jelene
Zbog udaljenosti crkve u Beloj Reci i Sirogojnu,
gradjani Gornjeg i Donjeg Ljubisa se sastaju u zimu 1922.
godine i donose odluku o gradnji crkve. Mesto su joj
odredili na nepuna tri kilometra od centra sela, na
sredokraci izmedju Gornjeg i Donjeg Ljubisa, a uzvodno uz
levu obalu reke Ljubisnice. Za projektanta uzimaju mestanina
inzenjera Miladina Pecinara, za zidarske poslove izvodjac
radova je bio Nedeljko Suljagic iz sela Draglice, a Jefrem
Tucovic iz sela Gostilja za spoljnu i unutrasnju stolariju.
Crkva je podignuta od dobrovoljnih priloga gradjana
ovog sela, a poznato je da su odbornici crkve sakupljali
priloge i po Sarajevu, gde je bio veliki broj cak i
muslimanskih priloznika. Hram je zavrsen, zajedno sa
zvonikom, vec 1924. godine. Ova crkva ima krstastu osnovu
sa polukruznom apsidom na istocnoj strani, a nad
dvoslivnim krovom uzdize se kupola. Za zastitnika osvecenog
hrama uzeti su Sveti car Konstantin i carica Jelena. Tada je
Ljubis dobio i prvog svestenika Marinka Djurica.
Crkva je 1993. u potpunosti obnovljena, pokrivena
bakarnim limom, popravljena je i zvonara, a zavrsena je i
parohijska kuca za svestenika.
Ova crkva ima krstastu osnovu sa polukruznom apsidom
na istocnoj strani, a nad dvoslivnim krovom uzdize se
kupola. Na drvenom ikonostasu su ikone slikane na platnu.
Crkva je 1993. godine u potpunosti obnovljena,
pokrivena bakarnim limom, popravljena je i zvonara, a
zavrsena je i parohijska kuca za svestenika.
|
